Gedichte und Sagen
| An Kirchberg von Lehrerin Berta Reisenzain, 1936 |
|
|
Du Kirchberg an der Donau, |
Die Wälder sind so nahe Mit ihrem Tannengrün, Da lenket man so gerne Auch seine Schritte hin. |
| Zwar bist du schwer erreichbar, Der Weg ist steil und weit, Bist fern vom Weggetümmel In stolzer Einsamkeit. |
Und auf dem Burgstall droben, Da ist es wunderschön, Da kann man bis zur Grenze Des Heimatlandes sehn. |
|
Doch deine Luft ist würzig, |
Vom Tal herauf erglänzet der Donau Silberband, Sie wälzet ihre Wogen Durch unser liebes Land. |
| Es schmiegen deine Häuser Sich eng ums Gotteshaus, Die Gärten rings umgeben Dich wie ein Blütenstrauß. |
Wie Well' auf Well' entschwindet Dem freudetrunk'nen Blick, Ist sie ein Bild des Lebens Mit seinem Weh und Glück. |
Uns ist man müd' vom Schauen, Ersehnt man stille Ruh'; Am hohen Burgstall findet Ein Plätzchen man dazu. |
|
| Mei liabs Kirchberg! Ein Gruß an Kirchberg von. H. Schiefermayr, Wallern, OÖ |
| Drenta da Doana, hübsch drobn af da Heh', Siacht ma vo alla Wei'n an Kiraturm stehn; Rund um den Kiraturm ham s' d' Häuser hi baut, Daß' a Dörferl is woarn, a recht a ruahligs, a trauts. |
| Kirchberg! hoast 's Dörferl, ob der Doana dazua, Wannst dö ausroastn mogst, dort findst g'wiß a dei Ruah; Es stört di koa Lärm und bist neamd in der Irr, Denn wannst wen da wöll gengst, is a freindli mit dir. |
| De Leit san dort g'müatli, nöt glei wo a so, Alls wia dromat da z'Kirchberg, auf'n Michlingajoh. Sö stehn stramm zur Hoamat in da Tracht und da Sprach, Und aff'n nöt alls a so in Stadtleut'n nach. |
| A dö Geng'd is erst herrli, nöt gleich wo so schen, Wann ma drobn af da Anhöh - af'n Burgstall tuat stehn. Da übasiagst das ganze Hoamatland, und das gleckt nöt - omei -, Denn ma siacht sogar weit in's Boarische und ins Behmische 'nei. |
| Drum, mei liabs Hoamtland, dös g'freit mi ganz g'wiß, Daß drenta da Doana a nu 's Mühlviertel is - Dos so scheni Platzerl drent hat, als wia "z' Kiberi" drobn, Da muaß ma schoa in Schöpfer, der 's g'schaffen hat, bsunders nu lobn! |
| aus den "Mühlviertler Mahrln" über den Burgstall von Josef Hanrieder |
|
| In da Nähat findst a Gschlössel, D' Röma habns dort affipickt, Nettar üban Doanakössl, Wiar in d'Fölsen einizwickt! |
Bist von weida, kimm na her da Hast a weng an Fund in dir, Sagst wohl gar: "Mir gfallts schan mehr da Wiar in Wean und kost't koan Müah!" |
| Burgstall nennt ma's! - Niedagfrössen Hat's da Krieg, da Mensch und - d'Zeit; Was drinn gschehgen is' is vagössen: Lust und Liab und Neid und Streit. |
Mit dö oagna Schuastarappen Kannst in Burgstall afmaschiern; Brauchst koan Kutscha, koani Knappen, Koani "Führa", da di schnürn. |
| Ava schen is's obn in Summa! Wer schan dort gwön is, der woaß's; Löbst nöt weit von Kirchberg uma, Magst dö Roas schan wagn in Gspoaß. |
Sitzt da drinn wo af da Mauer Odar af'n Rasen dort: Schaust da d'Augn schiar liabar auer Und du kimmst so bald nöt fort! |